Na het ‘verdrinken’ (zie blog, de burn-out) wist ik dat ik die leegte, die pijn en verdriet moest gaan aankijken en gaan helen. Ik ben elke dag gaan mediteren met een kussen in mijn armen, dat moest dat kleine meisje van 11 jaar voorstellen. Ik heb alles opnieuw beleefd en de ‘volwassen ik’ kon haar nu troosten, haar ondersteunen. Ik heb dit voor een maand gedaan en het was echt niet makkelijk, maar zo heb ik nieuwe inzichten en rust gekregen. Toch wist ik dat ik er nog lang niet was. Ik heb er veel over gelezen en een dagboek geschreven, wat erg fijn was. Patronen doorbreken en steeds jezelf opnieuw de vraag stellen; “Doe ik dit voor mezelf of voor een ander?”. Ik kwam steeds dichterbij de liefde voor mezelf, bij mijn bron.

Zo kwam langzaam de echte Marjon tevoorschijn. De Marjon die er altijd al zat. Als je daar bent aangekomen, dan pas begint het echte werk. Want jij weet nu wie je bent en wie je wilt zijn, maar je omgeving is daar nog niet aan gewend. Niet iedereen vind je nog leuk of jij kan niet meer met anderen door één deur. Steeds kwam ik situaties tegen waardoor ik weer terug ging vallen en ik wist dat dat vaker ging gebeuren. Gelukkig ontdekte ik dat ik er steeds sneller doorheen kwam. Want mijn ZIJN, mijn BRON, mijn liefdevolle ZELF wil ik blijven koesteren. Ik raakte soms in tweestrijd; welke kant moet ik kiezen? Ik ontdekte dat ik steeds meer ging voelen en van daaruit beslissingen kon nemen. Een ‘nee’ tegen de ander is een ‘ja’ voor mezelf. En ik mag voor mezelf kiezen. Daar is niks mis mee! Het is juist de bedoeling!

Ik ben na het eerste jaar van de burn-out het jaarprogramma van ‘365 dagen succesvol’ gaan volgen. Echt een aanrader! Dat was nog meer zelfonderzoek. Daar heb ik mezelf echt leren kennen. Mijn licht ging steeds meer schijnen. Ik had keuzes gemaakt die super spannend waren, maar ik wilde niet anders meer dan mijn hart volgen. Ik ben Life Coach gaan studeren, maar ik kwam in de WW terecht en de bijstand. Ik moest vuilniszakken gaan vouwen bij de sociale dienst. Dit was echt een dieptepunt in mijn leven, maar dit is toch zo leerzaam geweest. Want ook al raakte ik alles kwijt, financieel, mijn werk, relaties, noem maar op, ik bleef toch gewoon bestaan. Ik was nog steeds liefde, licht, de bron. Als je dat eenmaal ontdekt, dan kan niets of niemand je meer omver duwen. Dat is zo’n krachtig iets. Ik ging de opleiding Holistisch therapeut volgen met Reiki en dat heeft mijn leven echt compleet veranderd. Ik werd bewuster van het leven en de keuzes die ik steeds maakte. Reiki is nu onderdeel van mijn leven geworden. Ik hoef niet meer stil te staan of te vechten, niet te overleven maar er gewoon zijn en elke dag onderzoeken. Hoe gaat het met me? Hoe sta ik ervoor? Hoe is het met mijn lichaam? En hoe is het in mijn hoofd? Ben ik nog lief voor mezelf of ren ik mezelf weer voorbij? Ben ik alleen maar aan het zorgen voor anderen of heb ik tijd voor mijzelf? Kan ik in de spiegel kijken en zeggen “ik hou van je”? Ik word de waarnemer.

Wees lief voor je eigen ik! Hij/zij zal altijd bij je zijn. Dus je kan er maar beter vriendjes mee worden! Gun jezelf de reis om te ontdekken wie je bent.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zeventien − 5 =